Ben rüyalarımı severim. Severim de anlatmayı pek sevmem. Anlatınca tılsımı kaçar, çünkü bazı rüyalar efsunludur. Rüyadan fazlası vardır onların içinde

BİR RÜYA GÖRDÜM

Bir rüya gördüm hayatım değişti…

Ben rüyalarımı severim. Severim de anlatmayı pek sevmem. Anlatınca tılsımı kaçar, çünkü bazı rüyalar efsunludur. Rüyadan fazlası vardır onların içinde. Gerçek gibidirler, hatta hakikat.

Çok rüya gördüğümü söyleyemem. Çok uzun rüyalar da görmem, kısa metrajlı film gibidirler. Ama mesaj kopuk kopuk, derin ve karmaşıktır. Günlerce kafamın meşgul olduğunu bilirim. Küçük ve anlamsız parçaları birleştirip büyük resmi görmeye çalışırım. Çok ama çok zor bir iştir bu. İşin derin ulviyetini bildiğim için, basit bir kare bulmaca gibi her şey hemen çözülüversin demem. Çünkü bu bulmaca, yukarıdan aşağıya ve soldan sağa dan ibaret değil, çok boyutlu. Zaman, mekan, insan ve Tanrı boyutları var. Mesela zaman, ışıkyılı kadar kısa, saniye kadar uzun, çöz çözebilirsen. Mekan, Evren kadar küçük, nohut oda bakla sofa kadar büyük, sığ sığabilirsen. İnsan, melek kadar iyi ve aciz, şeytan kadar kötü ve kudretli, anla anlayabilirsen. Tanrı, rüyayı yaşarken göğsümün içinde sanki, uyanır uyanmaz çoktan yükselmiş göğsümden göklere, tut tutabilirsen.

Biçare uyanış, korkulu uyanış, merak içinde uyanış. Ya da uyanmama! Hem uykuda uyuma, hem de uyanıkken uyuma hali. Her daim uykudayız dostlar, aman sessiz olun. Her daim uykudayız zangoç kardeş, aman çanı usulca çal. Kimse uyanmasın. Gecenin efsunlu rüyaları benim olsun, gündüzün kabusları sizin.

Veli DALBUDAK