Onlar çayın, şekerin, ‘sanayağ’ ın tezgah altından satıldığını görmediler.

İyi bir nesil yetişmediğini görüyordum aslında. 

Çabucak zengin olmak istiyorlardı. 

Parayla oynamak istiyorlardı. 

Yatları, katları olsun istiyorlardı. 

Onlar 80 sonrası çocuklarıydı. 

Onlar yokluk nedir görmediler. 

Onlar çayın, şekerin, ‘sanayağ’ ın tezgah altından satıldığını görmediler. 

Onlar sobanın üzerinde kızartılan ekmeğin üzerine ‘sanayağ’ sürüp yemenin zenginlik olduğu günleri yaşamadılar. 

Televole kültürüyle büyüdüler. 

O kültürü hedef bildiler. 

Yeteneksiz oldukları halde, yeteneksizsiniz yada popstarsınız denilmesi için uzun kuyruklara girdiler. 

Çabucak şöhret olmak istiyorlardı. 

Parayla oynamak istiyorlardı. 

Televole olmak istiyorlardı. 

Çalışmak istemiyorlardı. 

Emek vermek istemiyorlardı. 

Ama iyi pazarlıyorlardı kendilerini. 

Özgüven patlaması yaşıyorlardı. 

Basamakları üçer beşer atlıyorlardı. 

Çok büyük başarılarından söz ediliyordu her yerde. 

‘Yahu ne kadar çok birinci çıkıyor ÖSS sınavlarında’ demiştim ilkin

Sonra ‘bu kadar çok tam puan fazla değil mi’ demiştim

‘Bizim zamanımızda tam puan çıkmazdı. Birincinin bile bikaç hatası olurdu’ dedim ezik bir şekilde.

Ama altın nesildi bunlar, hepsi süper çocuklardı canım, 

Bizim gibi teneke nesil değildiler ya!

Zaten hakkını da verdiler

Hep tam puanla ilerlediler hayatta

Dikensiz gül bahçesinde yürüyorlardı

Parlak çocuklardı. 

Her ne kadar göremesek te biz

Gözlerimizin kamaşmasından anlıyorduk etrafta olduklarını. 

Her yerde aramadığın kadar vardılar. 

Hep kısa yolları tercih ettiler. 

Kısa devre olacaklarını hiç düşünmediler. 

‘Allah Allah’ diye diye ‘Allah’ ı unuttular. 

Hak peşinde hak yediler. 

Bugün yedikleri Allah’ın sopasıdır. 

Hakkettiler.