Dalgalanıyor yüzbinlerle birlikte. Büyük buluşmanın, büyük coşkusu var yüzlerde. Kutlu olsun herkese. Mutlu ve huzurlu yarınlar getirsin bize.

BAYRAĞIMIZ GÖNDERDE

Dalgalanıyor yüzbinlerle birlikte. Büyük buluşmanın, büyük coşkusu var yüzlerde. Kutlu olsun herkese. Mutlu ve huzurlu yarınlar getirsin bize. Bayrağımız hep böyle dalgalansın gönderde. Kardeşlik türküsü dilimizde, sevinç gözyaşları gözlerimizde. Tüm zorlukların üstesinden geleceğiz, birlik beraberlik içinde. Şölen bayrağımız gönderde, selam olsun.

Bayrak, aylar öncesinden çıktı sandıktan. Öncüler, boy boy, oba oba dolaştılar tüm beyleri. Her vardığı yerde, coşkulu şölenler yapıldı. Her vardığı yerin, en yüksek noktasına dikildi. Dalgalanırken kendi, aynı zamanda dalgalandırdı, coşturdu herkesi. Şarkılar, türküler söylendi. En güzel günlere dair, en güzel şiirler okundu. Gelecekteki parlak günlerin habercisiydi, gönderdeki bayrak.

Bazı yerlerde nöbetçiler değişti. Nöbetin eski sahipleri, kutsal bayrağı öpüp, haleflerinin vicdanına emanet ettiler. Yeni bir rüzgar esti, karış karış bildiğimiz sokakların arasından. Taptaze bir kan pompalandı, en ücra köşedeki kılcal damarların derinliklerine doğru. Pıhtılaşmaya yüz tutmuş yerlerden, coşkulu bir tazyik başladı. O tazyik bütün vücudu sardı, gitgide yükselen ve büyük hedefe yönelen hareket ivme kazandı. Gönderdeki bayrak, taze rüzgarların yepyeni dalgalarında selamlıyordu herkesi.

Aynı bayrak altında, ayrı gayrı taraflarımızla bir ve beraberdik. Farklılıklarımız, en büyük zenginliğimizdi. Açık, seçik görüyorduk; erdemde, sevgide,dayanışmada, dostlukta,paylaşmada, birleştirme ve bütünleştirmede bir olduğumuzu. Bir olmadığımız yerde bin olduğumuzu. Birlikte çok, çoklukta bir olabildiğimizi. Her birimiz bin değer taşıyorduk, binimizde bir değere sonuna kadar sahip çıkıyorduk. Öyleyse şölen bizim hakkımızdır. Gönderdeki bayrağımızın en tepede dalgalanmak hakkıdır. En iyiler, bu milletin evlatlarının hakkıdır.

Şölen bayrağı gönderde. Tüm boylar, obalar, beyler akın akın geliyorlar. En güzel, en süslü koşumlarını takmış al yeleli beyaz atlar. Süvariler, yükselip, alçalan hırçın bir dalganın kontrolsüz ritmini bozmadan ilerliyorlar. Yürüyüş halindeki büyük kitle, adımlarının kendisi için küçük, ama insanlık için büyük olduğunun idrakinde besbelli. Gençler, tam zamanında doğru yerde olmanın kıvancıyla, göğüsleri dimdik koşuyorlar. Çocukların gözleri parlıyor, ihtiyarların ise gözleri arkada kalmıyor. Kadınlar, her şeyi düzenliyor ve toparlıyorlar, analık içgüdüsüyle. Ve herkes koşuyor, şölene koşuyor, bayrama koşuyor, gönderdeki bayrağa koşuyor…

Veli DALBUDAK