Bulunduğumuz toplumlarda inandığı ve önemsediği değerlere bir şeyler katabilmenin gayreti içinde olan insanları görürüz. Samimi ve içten hareket eden,

VAR OLMANIN ACI GERÇEKLERİ

Bulunduğumuz toplumlarda inandığı ve önemsediği değerlere bir şeyler katabilmenin gayreti içinde olan insanları görürüz. Samimi ve içten hareket eden, böyle davrandıkça da çevresine örnek olan bu güzel insanlar çoğalmadığı sürece bir adım ileri iki adım geri gitmeye mahkûmuz. Güzel insanların çoğalabilmesi için insan anatomisinde önemli yer tutan bencilliğin törpülenmesi ve kontrol altında tutulması lazım. Gelişmiş toplumlarda ben odaklı düşüncelerin yerine biz felsefesinin hakim olduğunu görürüz. Böyle olunca da huzur, barış ve sevgi o toplumda yaşam felsefesi olarak kabul görür. Bu amaçla da insanların niyeti ve amacı bireyden daha ziyade çoğulcu düşünceye hizmet eder. Tabi hal böyle olunca da başarı kaçınılmaz olur. Gönlümden geçen odur ki havasını teneffüs ettiğimiz ve suyunu içtiğimiz kendi mecramızda da aynı düşüncenin hakim olduğuna şahitlik edelim. Şu an itibarıyla bu zor görünüyor. En azından şimdilik. Yüksek egonun tavan yaptığı, enaniyet ve bencillik içinde olan insanların erk olduğu bir toplumda ne huzur olur, ne barış olur, ne sevgi olur ne de başarı olur. Hep ene, hep ene diyen ve bulunduğu konum itibariyle yukarılara doğru çıkmak için kendinde her şeyi mubah gören insanların sayıları hiç de yabana atılmayacak kadar çok. Küçük hesaplar içinde olan, her atraksiyon ve oluşumların içinde olmak isteyen, olamadığında da çok kolayca iftira atabilen bu küçük düşünce varlıkları omurgasız olurlar. Zaten omurgasız olduklarından çapları da sınırlıdır. Tabi bu hal ve ahval içinde olan insanlara çok da müdahale ederek düzeltme şansınız yoktur. Bu tür insanları Yaradan’a havale etmek en doğrusudur. Bunlarla birlikte yaşamamız var olmanın acı gerçekleridir. Hiç farkında olmadan bazen imtihan içinde imtihan oluruz. Rabbim, bu imtihanı yaşarken farkında olanlardan eylesin bizi.

Hüseyin Adil YELKENCİ
[email protected]