Kendim istedim herşeyi özgür irademle çizdim yolumu kendim daldım her karanlığa ve kayboldum zifiri karanlıklarda…

ÖZGÜR İRADE

Kendim istedim herşeyi
özgür irademle çizdim yolumu
kendim daldım her karanlığa ve kayboldum zifiri karanlıklarda…

Arabesk notalar bastım piyanonun tuşlarında
cazcı kardeşler ayağa kalktı
kovuldum tüm müzikhollerden
birkaç kırık dökük beste kaldı geriye…

Hiçbir kaba sığamadım
ya dibinde bir katre oldum, ya taştım sel oldum
hiçbir kalıba giremedim
ya fazla geldim dışarıda kaldım,
ya eksik geldim içeride kayboldum.

Özgür bir ruha teslim oldum
hapsedemedim onu günahkar gövdemin ücra köşelerine
gömemedim karanlık dehlizlere
ne zaman biraz sıkıştırmaya kalksam isyankar bir darbeciye dönüştü içimde
boyun eğmedi hiçbir baskıya…

Keşke bastırabilseydim onu derinlere,
sesini izole edebilseydim,
duymasaydım başkaldıran ve baştan çıkaran mırıldanmalarını…
Keşke özgür bir bayrak gibi dalgalanmasaydım fırtınalı havalarda gönderde…
Belki parça parça yırtılmazdı o zaman tüm kutsallarım.

Kendim istedim herşeyi
özgür irademle çizdim yolumu
kendim daldım her karanlığa ve kayboldum zifiri karanlıklarda…

Kulağıma fısıldanan kelimeler çıkardı beni aydınlıklara
rüyalarıma kadar giren kendi masallarımın peşinden gittim,
titreyerek uyandığım sabahlarda…
O masalların kahramanlarının ruhu örtüştü ruhumla.

Yeni bir masalın erken dönem rüyasındayım…

Veli DALBUDAK